Cześć, z tej strony Mateusz. Przez wiele lat mojego życia to ja stałem na mecie lub wzdłuż tras, wspierając, motywując i pomagając niesamowitym sportowcom ze środowiska parakolarskiego. Widziałem ludzi, którzy mimo ogromnych przeciwności losu i barier fizycznych, nigdy się nie poddawali. Zawsze wierzyłem, że dobro wraca, a solidarność ma potężną moc.

Dziś jednak los rzucił wyzwanie, na które żaden rodzic nie jest w stanie się przygotować. Dzisiaj to ja – jako Tata – muszę schować dumę do kieszeni i z całego serca prosić Ciebie o wsparcie dla mojej półrocznej córeczki, Stefanii. Nasza ukochana Stefania urodziła się 15 grudnia 2025 roku z wrodzoną wadą serca. Od tamtego momentu jej życie to nieustanna, trudna walka. Ma dopiero pół roku, a za sobą już 5 niezwykle ciężkich operacji. Niestety do wady serca doszły kolejne, poważne komplikacje.

Moja partnerka, Dominika, od półtora miesiąca nie opuszcza Stefanki na krok, mieszkając z nią na oddziale intensywnej terapii pulmonologicznej w Rabce-Zdroju, bo z płucami naszej córeczki też jest bardzo kiepsko. Przed Naszą córeczką kolejna ratująca życie operacje. Zderzamy się jednak z brutalną rzeczywistością. Na nowym oddziale w Krakowie Dominika nie będzie miała możliwości spania przy łóżeczku dziecka. Aby mogła być blisko naszej córeczki musimy na własną kieszeń wynająć nocleg w pobliżu szpitala. Koszty w Krakowie potrafią zwalić z nóg, a to dopiero wierzchołek góry lodowej. Przed nami długa i niezwykle kosztowna droga, konsultacje lekarskie, dojazdy, intensywna wielomiesięczna rehabilitacji.

„Przez 6 miesięcy nie prosiliśmy o pomoc, dawaliśmy sobie radę sami. Jednak sytuacja dramatycznie się pogarsza, a nasze oszczędności topnieją w oczach. Muszę poprosić o pomoc, bo tu chodzi o życie mojego dziecka.” Proszę, pomóż Nam wygrać ten najważniejszy wyścig – wyścig o przyszłość Stefanii. Dziękujemy z całego serca, Mateusz, Dominika i maleńka Stefania