Mój Tata, Bogdan, to człowiek, który nie lubi bezczynności. Choć zawodowo przez lata prowadził sklep elektryczny, sercem zawsze był blisko natury. Jako młodzieniec chciał zostać leśnikiem, a jako dojrzały mężczyzna każdą wolną chwilę poświęcał przyrodzie. Lato i jesień w naszym domu zawsze pachniały lasem – to właśnie tam Tata regenerował siły, przemierzając kilometry w poszukiwaniu grzybów, którymi później z radością obdarowywał całą rodzinę i sąsiadów.

Tata to typowy "majsterkowicz". Remont domku na wsi, skomplikowane puzzle 3D czy wieczory nad sudoku – to była jego codzienność. Zawsze zaradny, zawsze samodzielny, zawsze gotowy, by naprawić to, co zepsute. Przede wszystkim jednak to kochający mąż, ojciec czwórki dzieci i oddany dziadek. Rodzina jest dla niego całym światem, a on dla Nas – największym wsparciem.

Luty 2026 r. przyniósł cios, na który nikt nie był przygotowany. W wyniku komplikacji zdrowotnych konieczna była amputacja kończyny dolnej. Dla osoby tak aktywnej, która jeszcze chwilę temu planowała kolejne prace i wiosenne spacery, świat na moment się zatrzymał. Tata się nie poddaje. Wciąż ma w sobie tę samą iskrę i wolę walki, którą wkładał w prowadzenie firmy czy rozwiązywanie trudnych zagadek logicznych. Jednak tym razem puzzle są znacznie trudniejsze, a cena za ich ułożenie przekracza możliwości finansowe rodziny. Zbieramy środki na protezę i rehabilitacje.

Naszym marzeniem jest zobaczyć Tatę znów w lesie, z koszykiem w ręku i przy stole warsztatowym, gdzie znów będzie mógł majsterkować. Chcemy, by znów mógł w pełni cieszyć się czasem spędzanym z wnukami, nie ograniczony barierami fizycznymi. Dziękujemy za wsparcie